به بهانه استیو جابز: مرثیه ای برای دو کارآفرین

استیو جابز یکی از بنیانگذاران شرکت اپل و پیشگامان عصر کامپیوتر درگذشت. 56 سال داشت و مبتلا به سرطان، با اینحال تا ماه پیش همچنان  مدیرعامل، CEO، شرکت اپل بود و در این سمت بقول ما انجام وظیفه می کرد. این مهمترین خبر امروز است. رئیس جمهور آمریکا، نامزدهای ریاست جمهوری، بیل گیتس و دهها شخصیت دیگر از مرگ مردی ابراز تاسف کرده اند که  «کارآفرین، نوآور، مبتکر، فعال اقتصادی، ادیسون قرن بیست و یکم و آینده نگر» بود. حتی در خیابانهای شهرهای ایران هم ردپای استیو جابز را می شود دید: تلفنهای  iPhone، کامپیوترهای Mac، کارتونهای ساخت شرکت Pixar و دهها محصول دیگر  که یا ساخت اپل هستند یا استفاده از آنها بخاطر محصولات اپل ممکن شده است.  تقدیری که از استیو جابز می شود برازنده دستاوردهای اوست. بخاطر استیو جابز ما مصرف کنندگان کالاهایی را در دست می گیریم که قبل از این حتی فکر نمی کردیم به آنها احتیاج داشته باشیم.

اما این مرگ، مرگ دیگری را  به یادم آورد، مرگی که از کنار آن بی سروصدا گذشتیم: حاج محمد تقی برخوردار. حاجی برخوردار از نظر دستاوردهایش در اقتصاد جهانی با استیو جابز قابل مقایسه نیست، اما از جمله پیشتازان صنعت ایران بود و از کسانی بود که فراوان  در جامعه ما  یادگار گذاشت. او اولین تولید کننده لوازم خانگی و تلویزیون در ایران بود و نزدیک به بیست هزار نفر در کارخانجات او کار می کردند.  با اینحال وقتی که در گذشت  چند ستونی اینجا یا آنجا به یادبود او منتشر شد. کسی در رثایش مدحی نگفت، اراده اش را تحسین نکرد و از تلاش خستگی ناپذیرش یاد نکرد. مقامات و مدیران ما با سکوت از مرگ مردی گذشتند، که  پیشگام صنعتی کردن ایران بود.  و با وجود آنکه اموال منقول و غیر منقولش مصادره شده بود در همه سالهای بعد از انقلاب در ایران مانده بود.

این روزها همه بخاطر می آورند که استیو جابز می گفت: «عمر کوتاه است، وقت خودتان را تلف نکنید، زندگی دیگران را انتخاب نکنید.  آدمی باشید که می خواهید باشید. شجاعتش را داشته باشید وحرف دلتان را گوش کنید که می داند شما   واقعا دوست دارید که باشید و چه بشوید». و خیلیها هم بخاطر می آورند وقتی در سالهای آخر از حاج محمد تقی  پرسیدند «اگر امروز فعالیت تجاری را شروع می کردی چطور عمل می کردی؟» او گفت: «یک شرکت تاسیس می کردم و آن را شخصا اداره می کردم و در جهت گسترشش هیچ اقدامی نمی کردم».   آیا جمله دیگری هست که تفاوت دو جامعه انگیزه آفرین وانگیزه کش را به این خوبی نشان دهد؟

کارآفرینی توانایی نیست که هر کس داشته باشد، شاید برای همین است که آدمی را که ما نقره داغ می کنیم، دیگران طلا می گیرند! نتیجه اقتصادیش را هم ما می بینیم و هم آنها.

Advertisements

9 نظر برای “به بهانه استیو جابز: مرثیه ای برای دو کارآفرین

  1. درود بر استیو جابز و مبتکرانی این چنین .
    و درود بر شما که اندیشه ورزان را الگوی دیگران معرفی می نمائید ….

  2. بازتاب: گزاره‌ها » لینک‌های هفته (۵8)

  3. خدایش بیامرزد پدر و مادره هر آنکس را که بگوید خدا رحمت کند پدر و مادره این عزیزان را, حاج محمد تقی برخوردار مرا به یاده حاج محمود سزاوار انداخت که چند ماهه پیش در سفری به چین تو هواپیما, و به دلیله عارضه قلبی درگذشت,
    ایشان مدیرعامل و بنیان گذاره گروهه هتلهایه بین المللیه قصر بود که در صنعته هتل داریه ایران خدماته ارزنده ای را ارائه کرد و در معرفیه هتل داری در ایران به شکله یک صنعت نقشه بسزائی داشت و توانست در جا انداختنه این فرهنگ در هتل داریه ایران نقش داشته باشد. ایشان در هتلهایه تحته مدیریته خود برایه این موضوعات اهمیته ویژه ای قائل بودند, به عنوانه مثال کسی که در رستورانه یک هتله بین المللی برایه مشتریان غذا سرو میکند, باید بداند که از نظره روانشناسی و به صورته علمی با چه ژست و فیگوری, و از چه زاویه ای باید غذا را بر رویه میز بگذارد تا مشتری احترام را در چیدمان و روشه سروه غذا ببیند و احساسه خوبی داشته باشد, نه اینکه غذا را از یک زاویه نامناسب و از بالایه سره مشتری به رویه میز بگذارد, به شکلی که این کار باعثه رنجشه خاطره مشتری گردد. و کسی که در یک هتله بین المللی کاره نظافت و چیدمانه اتاقهایه هتل را انجام میدهد, باید به صورته علمی با اصوله طراحی دکوراسیونه هتل داری آشنا باشد و روانشناسیه چیدمانه یک اتاقه مناسب و آرامش بخش را بداند و به همین ترتیب تمامه بخشهایه خدماتیه هتل باید اطلاعاته علمیه مربوط به نوعه خدماته خود را بدانند.
    حاشا و کلا که در ایران نمونه هایه اینچنینی فراوانند, که مسئولینه اموره اجرائیه کشور هیچ اهمیتی برایه خدماته این عزیزان قائل نیستند.
    بیشتر از یک دهه نیست که در ایران رشته تحصیلیه هتل داری در مقاطع دانشگاه راه اندازی شده است, و علیرضا بیژنیه اول مدیر مسئول و صاحب امتیازه هفته نامه بین المللی هتل, اولین فارق التحصیل رشته هتل داری در ایران است. بی شک حاج محمود سزاوار, سزاوارترین فرد در صنعت هتل داریه ایران بود که یادگارهایه شیک و ارزنده ای را در ایران به جای گذاشت, در گروهه هتلهایه تحته مدیریته ایشان تمامه خدمه هتل از تحصیلاته علمیه هتل داری برخوردار بودند و حتی کارمندانه بخشه خدماته هتل هم باید در زمینه کاریه خود دوره هایه علمی را سپری میکردند ………..روحش شاد و یادش گرامی باد.

  4. ما ناشناخته های زیادی در همین حوالی داریم. که بی سروصداتر از steve jobs آمدند و رفتند و برایشان یک آه هم نکشیدیم

  5. هر چند نوشته شما را دیر خواندم. اما حرفی است که هنوز و هر روز میتوان گفت و باید گفت.
    شاید این درد به زودی در جامعه ما درمان نشود اما به هر حال، دیدن دردمندان دیگر، خود برای ما دواست…

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s