دنیایی که می شناختیم

این روزها انگار دنیایی که می شناختیم در حال مرگ است. تا بحال چنین حسی داشته اید؟‌  از عید نوروز به این طرف حداقل سه تن از دوستانم پدران خود را از دست داده اند. انگار عصری رو به پایان است و آدمهایی که مشخصه آن بودند در حال رفتن….. و انگار دارد نوبت به ما می رسد که آدمهای بزرگ سرنوشت خودمان باشیم. خاطرات آنهایی که رفته اند داستانهای ما می شوند ولی تجربه ما نیستند. ما احساسشان را می فهمیم ولی درک نمی کنیم. درباره  چالشهایشان صحبت می کنیم ولی دیگر در موقعیت ایشان قرار نداریم. گاهی فکر می کنم آیا برای روزهای در پیش آماده ایم؟ عصری در حال آغاز است. دوستی می گفت عصر قهرمانیها پایان یافته است، دوران ما دوره مورچگان زحمتکشی خواهد بود که با تلاش آرام ولی پیوسته خواهند ساخت. پیوسته و بدون بازگشت…جالب خواهد بود نه؟

Advertisements

2 نظر برای “دنیایی که می شناختیم

  1. از صمد»به كرم شبتاب گفتم:چرا نمي تابي؟گفت :مي تابم /كاش هر كس به اندازه خود مي تابيد!»

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s