-
برای سه قطره خون: یک نقد
شانزدهم آذر است و روز دانشجو. ولی روز کدام دانشجو؟ در این شکی نیست که در تقویم این روزهای ایران روزهای یادبود مختلفی به بهانه شهادت یا مرگ کسی وجود دارند. سیزدهم آبان روز دانش آموز یادبود اعتراضات دانش آموزی ۱۳ آبان ۱۳۵۷ است، بسته به این که از که بپرسید ۱۲ اردیبهشت روز معلم Continue reading
-
آیا ما تاریخ را می فهمیم؟
پرسشی که بارها از خودم پرسیده ام این است که در گفتمان جامعه ما مردم ایران تاریخ چقدر بر اساس حقیقت است و چقدر بر اساس باور؟ آیا ما تاریخ را می فهمیم یا به تصورات ذهنی و خیالی خودمان درباره تاریخ باور داریم؟ اولین باری که درباره شهید آمریکایی مشروطه، هوارد باسکرویل، خواندم، نویسنده Continue reading
-
آیا غزه دبی مدیترانه می شود؟
صحبت از آینده غزه می تواند خام، خوش بینانه یا حتی رویایی باشد، ولی یکی از کهنترین زیستگاههای بشری شاید وارد دوره جدیدی از حیاتش شده باشد. شاید همانطور که این روزها تصاویر دبی مدرن با آسمانخراشهایش را با میدان ساعت این شهر در دهه شصت خورشیدی مقایسه می کنند، در ده سال آینده تصاویر غزه آباد با غزه ویران امروز Continue reading
-
سکوتی که می شکند
بلند آسمان جایگاه من است دل پاک حق جان پناه من است چه شگفت آنها که مدام از تهاجم فرهنگی سخن می گویند، پیوسته در حال سرکوب نمادهای ملیند تا مبادا تهدیدی متوجه قدرتشان بشود. زندگی شادروان تیمسار سرتیپ دوم خلبان جلیل زندی گواه این واقعیت تلخ است. فیلم دارد تمام می شود و Continue reading
-
عکسی برای سه نسل
نسبم شايد برسد / به گياهي در هند، به سفالينه اي از خاك سيلك . عکس را دوستی در اینستاگرام فرستاده است و برمک خضرایی آنرا گرفته است. یک نقاشی از چهره یک دختر نوجوان در میان خرابه های یک خانه در کوچه صابونچی، خانه ای که اهریمن جنگ به آن چنگ انداخته. دختر با Continue reading
-
فریادی که نجوا را کشت
به بهانه قسمت اخیر سریال تاسیان نوشته شد. امروز یک جمله خوب خواندم. درباره عباس کیارستمی بود «در زمانهی که همه فریاد میزندنذ تا دیده شوند، او به نجوا باور داشت» فکر می کنم این جمله درباره تک تک کارآفرینان و فعالان اقتصادی در تاریخ معاصر صادق باشد. آدمهایی که با نجوای عشق ایران را Continue reading
-
انسانیت و اقتصاد نابرابری
قبل از داستانهای این دو هفته نوشته بودم و الان اینجا می گذارم. چه جنگ، چه صلح اقتصاد و انسانیت دو واقعیت هر روزه هر کشوری از جمله ایران هستند. قتل دلخراش الهه حسین نژاد واقعیتی را به یاد همه ما می آورد: ما انسانیم نه جسمی بی اختیار. پس انسانیت کجا رفته است؟واقعه دلخراشی Continue reading
-
روز مادر و روز اقتصاد
اول از همه این یادداشت را به کامبیزهمکلاسی قدیمی دبیرستان تقدیم می کنم. گرچه سه دهه است که او را ندیده ام ولی یک خاطره عزیز از او همیشه به یادم هست و مشوق نوشتن این یادداشت شده است. روز مادر تازه جایش خودش را باز می کرد و در آن سالهای اول بعد از Continue reading
-
اقتصاد دروغ به جایی نمی رسد
این روزها با هر کدام از دوستان فعال اقتصادی یا شاغل به وکالت که صحبت می کنم از حجم موارد کلاهبرداری و پرونده های کلاهبرداری می نالند. از آدمهایی که با سیاهدلی و دروغ و شانتاژ دسترنج و اندوخته دیگران را به یغما می برند و بعد با وقاحت دروغ را پیش می برند تا Continue reading
-
زبان فارسی و ایرانی بودن
زبانشناس و مورخ نیستم ولی گاهی باید نمونه هایی از گذشته را ذکر کرد تا هم میهنان و هم تباران گرامی و ارجمند خود بتوانند روند رویدادها را ببینند و بسنجند. این روزها بحثی درباره زبان فارسی درگرفته است و برخی از راه نرسیده بر آن می تازند گویی زبان فردوسی و سعدی زبانیست استعماری Continue reading
سر خیابان فرصت 