آسیب شناسی اقتصاد ورزش ایران ادامه..

سرمقاله امروز دنیای اقتصاد که نوشته جناب اسلامیان است را می خواندم و فکر کردم بد نیست یک موخره هم درباره مطلب قبلی بنویسم.   همانطور که ایشان گفته اند دویست سکه برای قهرمانان المپیکی بهای شادی ملت ایران از این پیروزیها نیست. ولی حتی اگر دویست سکه، چهارصد یا پانصد سکه هم پرداخت شود باز هم روزی تمام می شود. تفاوت در دادن ماهی یا یاددادن ماهیگیریست. فکر می کنم باز باید بر این نکته تاکید کرد، که حمایتهای دولتی نه دائمی خواهند بود و نه کافی و نه برای طولانی مدت در جامعه ورزشی ما قابل توجیه. قهرمان چهارسال پیش یا هشت سال پیش المپیک امسال قهرمان نبود که سهمی از قدرشناسی ما ببرد. لازم است نوع دیدگاه ما به این مسایل عوض شود.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s

ساخت یک وب‌گاه یا وب‌نوشت رایگان در WordPress.com. قالب Baskerville 2 از Anders Noren.

بالا ↑

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: