آسیب شناسی اقتصاد ورزش ایران ادامه..

سرمقاله امروز دنیای اقتصاد که نوشته جناب اسلامیان است را می خواندم و فکر کردم بد نیست یک موخره هم درباره مطلب قبلی بنویسم.   همانطور که ایشان گفته اند دویست سکه برای قهرمانان المپیکی بهای شادی ملت ایران از این پیروزیها نیست. ولی حتی اگر دویست سکه، چهارصد یا پانصد سکه هم پرداخت شود باز هم روزی تمام می شود. تفاوت در دادن ماهی یا یاددادن ماهیگیریست. فکر می کنم باز باید بر این نکته تاکید کرد، که حمایتهای دولتی نه دائمی خواهند بود و نه کافی و نه برای طولانی مدت در جامعه ورزشی ما قابل توجیه. قهرمان چهارسال پیش یا هشت سال پیش المپیک امسال قهرمان نبود که سهمی از قدرشناسی ما ببرد. لازم است نوع دیدگاه ما به این مسایل عوض شود.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s