یادداشتهای ترافیکی

بجان عزیزت گاهی فکر می کنم، می شود یک وبلاگ راه انداخت که فقط راجع به ترافیک تهران باشد! این ترافیک نیست که، بلکه تعامل اجتماعی، سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، فلسفی یک ملت است. حالا البته ما یک وبلاگ دیگر راه نمی اندازیم، ولی مشاهدات را که می توانیم اینجا بنویسیم!

خانم و آقایی که شما باشید، دارید از پل یادگار می آیید، می دونید که خروجیتون دانشگاه صنعتی شریف است. اول انتخاب خط مهمه! نه خط منتهی الیه راست، نه برادر من! شما خط منتهی الیه چپ رو می گیرید. (قاعده ترافیکی اول: حکما چون می خواهی از راست بیرون بروی، از چپ بزرگراه گرفته عمود بر جریان دیگران بی مقدار به راست می روی و چون خواهی چپ روی، آنچنان به راست بگیر که عابران آینه ماشینت را تبرک کنند!)  حالا نگرفتید مثل من حقیر، دارید راهنما می زنید (دِ اشتباه می کنید دیگه رانندگی مثل معاملات سهامه هیچکس نباید حتی حدس بزند که شما کدوم طرفی دارید می روید)  که از راست بیرون بروید، از راست همینطور دوستان تابع قاعده اول دارند سبقت می گیرند، از چپ هم دوستان دارند لطف می کنند. ( این پراید بی…آنچنان از راست گذشت که بعید است یک سانتیمتر هم با بدنه من فاصله داشت) حالا رسیدید به خروجی، می آیید بیایید بیرون چه حالی دارد وقتی اسکلت یک ماشین مجهول الهویه که  هر چیز چهار چرخی می توانسته بوده باشد را از صافکاری چسبیده به خروجی دارند هول می دند وسط جاده!  اینجاست که شما یادتان می آید در تهران ملت رانندگی می کنند، فقط گاز و ترمز که نمی گیرند!

عنایت ندارید آخه، این صافکاری دارد مکانش را بهینه می کند، چسبیده به مرکز تصادفات. حالا گوربابای ترافیک در حال گذر!

Advertisements

13 نظر برای “یادداشتهای ترافیکی

  1. در وصف رانندگی ایرانی می شود کتاب ها نوشت ، چه دیدی شاید اصلا ً بشود معادلات لاینحل سیاسی را حل کرد. بایسته است که برایش یک تگ جداگانه در وبلاگ تان بسازید و بیشتر در باره ش بنویسید

  2. ali jaan
    in rooz haa hame maa be nahvi aza darim
    omidvaram kahbari ke shenidam sehat nadashte bashad vali agar aanche shenidam dorost bashad barayat aarezooye sabr mikonam
    eradatmand
    reza

  3. براي روح پدرتون عالي ترين درجات و شادمانه ترين لحظات رو آرزو مي كنم. من رو در اين غم شريك بدونيد

  4. خيلي متاسف شدم وقتي اين خبر رو شنيدم. راستش خودم چنين اتفاقي رو تجربه كردم و مي دونم چه احساس وحشتناكيه. فقط دلم مي خواد فكر كنم كه چه خوب كه ايران هستيد… آرزو مي كنم خدا بهتون صبر بده.
    ما رو در غم خودتون شريك بدونيد آقاي دكتر.

  5. تسلیت میگم. وبرای روح آن عزیز از دست رفته از خداوند بزرگ طلب مغفرت می کنم.

  6. تسلیت می گویم، مطمئنا به واسطه ی زندگی پر برکت و ارزشمندشان غریق رحمت الهی هستند.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s