آیا انتخابات ایران رالف نادر خواهد داشت؟

انتخابات ریاست جمهوری سال 2000 آمریکا یکی از معدود مواردی در تاریخ است که کاندیدایی علیرغم داشتن اکثریت آراء نتوانست به پیروزی در انتخابات دست یابد. گرچه چند صد رای در فلوریدا و یک دیوانعالی محافظه کار باعث شکست ال گور، نامزد دمکرات شد اما بسیاری از دمکراتها با تلخکامی کاندیدای سومی را به یاد آوردند که باعث شد درصدی بسیاری کوچک ولی سرنوشت ساز از آراء را از دست بدهند. رالف نادر کاندیدای حزب سبز آمریکا با کاندیداتوری در آن انتخابات عملا به پیروزی کاندیدای حزبی کمک کرد که اولویتهای حزبش در مسائل محیط زیست در نقطه مقابل اولویتهای حزب سبز قرار داشت. خطایی که فعالان حفظ محیط زیست نتوانستند بر او ببخشند.

آخرین انتخابات ریاست جمهوری ایران هم البته رالف نادر خودش را داشت. آقای مهرعلیزاده رئیس وقت سازمان تربیت بدنی و معاون رئیس جمهور در دولت آقای خاتمی با وارد شدن به انتخابات بعنوان یک کاندیدای اصلاح طلب موفق شد تا 1.2 میلیون رای را به خود اختصاص دهد که درصد کمی از کل آراء را تشکیل می دادند ولی سرنوشت انتخابات را تعیین کردند. آقایان هاشمی رفسنجانی و احمدی نژاد در شرایطی به مرحله دوم انتخابات راه یافتند که آقای کروبی با اختلاف ناچیزی در رتبه سوم قرار داشت. آن یک میلیون رای براحتی می توانست او را به جایگاه دوم ارتقاء دهد و چه بسا تاریخ جور دیگری نوشته می شد و چهار سال گذشته متفاوت می بود. اما آیا در انتخابات کنونی تاریخ تکرار خواهد شد؟

دو شخصیت سیاسی برجسته هر دو با شعارهای اصلاح طلبی در حال رقابت برای ریاست جمهوری هستند: آقایان کروبی و میرحسین موسوی. در حالیکه به نظر می رسد آقای کروبی تیم اقتصادی بهتری را گرد خود جمع کرده است، آقای میرحسین موسوی از اقبال عمومی بیشتری برخوردار بوده است. تفاوت در سیاستهای اقتصادی گرچه مهم و حائز اهمیت است اما برای بسیاری از رای دهندگان پیروزی یک کاندیدای اصلاح طلب در انتخابات اولویت بیشتری دارد تا صرف رای دادن به کاندیدایی که برداشت بهتری از مسائل اقتصادی دارد و درباره نرخ بهره نگرشی امروزی.

اگر سناریوهای محتمل را در نظر بگیریم این حالتها ممکن هستند:

الف. هیچ کاندیدایی در مرحله اول حائز اکثریت آراء نشود (پیشفرضی که بسیاری از دوستان مبنای تحلیلهای خود قرار داده اند). در اینحالت یا شاهد رقابت رئیس جمهور فعلی با یکی از کاندیداهای اصلاح طلب هستیم(الف-1) و یا شاهد رقابت آقایان کروبی و میرحسین موسوی با یکدیگر(الف-2). این حالت آخری مطلوب بسیاری از طرفداران جناب کروبیست چون انتخابات را به بحث دو جریان فکری در زمینه اقتصاد تبدیل می کند و ایشان بر این باورند که برنده چنین مباحثه ای جناب کروبی خواهد بود. در حالت الف-1 یا رقابت ریاست جمهور فعلی با یکی از کاندیداهای اصلاح طلب فرض دوستان بر حمایت از کاندیدای اصلاح طلب است.

ب. انتخابات مرحله دوم نداشته باشد و یکی از کاندیداها حائز اکثریت آراء شود. گرچه دوستان بسیاری این امر را محتمل نمی دانند و با تکیه به نظرسنجیهای انجام شده و پیش بینی رفتار رای دهندگان در استانهای مختلف استدلال می کنند که این امر ناممکن و نا محتمل است. با اینحال چنانکه این وضعیت پیش بیاید یکی از چهار کاندیدای موجود رئیس جمهور خواهد شد و این امر برگشت ناپذیر است.

درنتیجه باید این احتمال را در نظر گرفت که همه این محاسبات ممکن است در مرحله اول غلط ار آب دربیاید و دوستان چهار سال گذشته را تکرار کنند. گرچه این رویداد ناخوشایندیست ولی بنظر می رسد ممکن است یکی از دو کاندیدای اصلاح طلب رالف نادر این انتخابات باشند و باعث پیروزی رقیب گردند.

در حالیکه هر دو کاندیدای اصلاح طلب تا حدی امیدوار جذب آراء کسانی هستند که در انتخابات قبلی رای دادند ولیکن هر دو، بویژه جناب کروبی، به افزایش مشارکت رای دهندگان دلبسته اند. در مباحثات دوستان هوادار این دو بسیاری سخن از شخصیت های ایشان می زنند و درباره اعضاء کابینه های ایشان ابراز نظر می کنند. با اینحال بنظر می رسد که تفاوت این دو عمدتا در زمینه سیاستهای اقتصادیست. واقعیت اینجاست که تجربه سالهای گذشته نشان می دهد که دولت در اقتصاد تنها یکی از بازیگران اصلیست و گرچه بازیگر مهمیست اما سیاستهای آنرا از طریق مجلس شورای اسلامی و نهادهای بازار می توان تحت تاثیر قرار داد و حتی از اثرات منفی آن کاست. در نتیجه بدترین حالت در صورت ریاست جمهوری آقای موسوی اتخاذ سیاستهای نادرست اقتصادی خواهد بود که می توان آنها را به چالش کشید و از اثرات منفی آنها بر اقتصاد کشور کاست. از سوی دیگر سیاستهای اجتماعی ایشان می تواند باعث بهبود وضع جامعه و ارتقاء شرایط زنان در کشور گردد. و با نهادینه کردن آزادیهای اجتماعی امنیت لازم را برای فعالان اقتصادی تامین کند. بنظر می رسد در این مرحله از تصمیم گیری انتخاباتی مهم تضمین پیروزی یک کاندیدای اصلاح طلب است و نه پافشاری بر درک درست از نرخ بهره بانکی. و شاید بدین دلیل اجماع بر سر یک کاندیدا به مراتب بهتر از بحثهای متفرقه و پراکنده ایست که ذهن رای دهندگان را مغشوش می کند. و بر احتمال شکست می افزاید

Advertisements

5 دیدگاه

  1. خوب توجیه رالف نادر هم این بوده که اون یکی دو درصدی که بهش رأی دادن اصولن طرفدار دمکراتها نبودن و اگر رالف نادر نبود اصلن در انتخابات شرکت نمی کردن. به همین خاطر هم حضورش در انتخابات از رأی دمکراتها کم نکرده (که البته حرفش تا حدودی درسته)… من با خیلی ها که طرفدار این بابا رالف نادر هستن صحبت کردم. طرفدارهای رالف نادر اکثرن ضد سیستم سرمایه داری هستن و به نظرشون بوش با ال گور فرقی نداره.

    یه فرق اصلی سیستم آمریکا با ایران هم اینه که سیستم انتخابات آمریکا براساس رأی ایالتها هست (برعکس ایران که رأی جمعیتیه و رأی همه استانها یکی محسوب میشه)… به همین خاطر ال گور با اینکه اکثریت مطلق رأی ها رو (بر اساس تعداد رأی دهنده ها) آورد ولی باز هم از بوش شکست خورد

    حالا توجیه کروبی هم اینه که کسانی که بهش رأی میدن فرقی بین احمدی نژاد و موسوی قایل نیستن پس حضور کروبی تو انتخابات باعث میشه که مشارکت مردم یه کمی بیشتر بشه و در نهایت با این کار احمدی نژاد حذف بشه. به هر حال این هم یه جورایی حضور کروبی رو توجیه می کنه.

    به هر حال دلیل اصلی ای که باعث برد احمدی نژاد شد تحریم انتخابات و مشارکت کم مردم (به خصوص طرفداران اصلاحات) بود.

    مهرعلی زاده هم طبق آمار فقط رأی های مناطق ترک زبان رو گرفت و شاید هم باعث شد مشارکت مردم ترک زبان توی انتخابات بیشتر بشه… حالا اگر فرض کنیم که طرفداران مهرعلی زاده فقط به خاطر مسایل قومی بهش رأی دادن، پس شاید اگر مهرعلی زاده نبود باز هم احمدی نژاد برنده میشد

    نتیجه من اینه که شاید بحث و نقد در باره کروبی و موسوی باعث بشه که مردم بیشتری توی انتخابات شرکت کنن. این هم خیلی چیز بدی نیست.

  2. مشکل من با این استدلال اینه که اگه فرض کنیم اجماع باعث بشه، رای کاندیدای اصلاح‌طلب باقی‌مونده در بهترین حالت برابر با جمع رای دو کاندیدا قبل از انتخابات میشه. پس اجماع نمیتونه به کاهش احتمال شکست در مرحله اول کمک کنه. بلکه این احتمال رو بیشتر هم میکنه.

  3. I disagree.
    Karroubi and Mousavi do not tap into the same pool. I for one would never ever vote for Mousavi. If the race was between A.N. and M., I would simply stay and home since I think they are both awful. BUT, since K. is in the race and seems to have a decent plan coming from a decent team, I will participate and vote for him. There might also be (and I’m sure there are) who would not vote for K. if the main race was between him and A. N. but are planning to vote for M. As a result, the total number of votes cast might be high enough to push the election to the second round.
    Assuming that the first objective is to defeat A.N. this is a good thing. From this perspective, even voting for Rezaii is better than not voting.

  4. برادر من
    از شما که اهل اقتصاد هستی، این حرف بعیده. چون مدل انتخاباتی ایران (که برای انتخاب در دور اول، نیاز به نصف به علاوه یک آرا وجود داره) با مدل انتخابات آمریکا (که کاندیدایی که تو یک ایالت، بیشترین تعداد آرا رو آورده باشه، همه آرای الکتورال اون ایالت رو می‌بره؛ حتی اگه یک رأی بیشتر از رقیب آورده باشه و حتی اگه رأی‌اش کمتر از نصف باشه) فرق می‌کنه
    ببین؛ در جایی که دو کاندیدا در برابر یک کاندیدا وجود داره، اگر فرض کنیم که موسوی و کروبی هر کدوم 25 درصد آرا رو داشته باشن (فرضه) و احمدی‌نژاد 45 درصد و رضایی 5 درصد، اجماع کردن یا اجماع نکردن دو کاندیدا تأثیری در نتیجه نهایی نمی‌گذاره. (چون واقع‌بینانه‌تر اینه که فکر کنیم در اجماع، یک بخشی از آرا دچار ریزش می‌شه و به سبد کاندیدای دیگه نمی‌ره)
    یک نگاه دیگه‌ای به مدل بکن. فکر کنم متوجه می‌شه که نتیجه‌گیری دقیقی نداشته‌ای

  5. سلام
    ببینید، من فکر می کنم که احمدی نژاد یک رای ثابتی دارد و در ضمن تمام تلاشش را هم گذاشته که هر یک رایی را که می تواند داشته باشد بیاورد پای صندوق. اما هم موسوی و هم کروبی روی مشارکت بیشتر تحریمی ها دارند حساب می کنند. من فکر می کنم دعوای کمپین این دو تا باعث بشود تا خیلی از تحریمی ها در انتخابات حاضر نشوند و در نتیجه افرایش در مشارکت اتفاق نیفتد و آرای فعلی احمدی نژاد نصف بعلاوه یک آرایی باشد که به صندوق ریخته می شود.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s