پرویز شهریاری

مرگهایی هستند که آنها را بعنوان مرگ نمی شناسی. چون آنکه می رود برای تو همیشه بوده و هست. در روزهایت جاریست و می دانی که زندگیش پایان نیافته گرچه از دنیای خاکی و خاک گرفته ما رخت بربسته است. پرویز شهریاری یکی از این آدمها بود. معلمی که تا آخرین لحظه معلم ماند و نام خود را در آموزش کشورمان ماندگار کرد.

 در دبیرستان سه جلد کتاب همیشه روی میز من بودند: دو جلد روشهای جبر ویک جلد مثلثاث پایه بدون این سه کتاب و تاکید دبیران بر حل مسائل مختلف و زیاد بعید می دانم دیپلم ریاضی را می توانستم بگیرم چه برسد به اینکه مهندسی بخوانم. کتابها یک نویسنده  داشتند: پرویز شهریاری. از آن به بعد هر چه که نوشته بود را می خواندم. من هرگز پرویز شهریاری را از نزدیک ندیدم ولی یکی از آدمهایی بود که زندگی مرا و هزاران دانش آموز دیگر را با  نوشته هایش شکل دارد و به مهارتهای ما اضافه کرد. بعدها که مجله برهان درآمد خوشحال بودم که هنوز هست. یادداشتهایش را می خواندم و لذت می بردم. آدمی که نشان می داد برای ایجاد تغییری ماندگار لازم نیست بر منصب وزارت یا کرسی وکالت تکیه داد. اگر بخواهی از هر جا که هستی می توانی دنیای پیرامونت را بهتر کنی.

آدمهایی هستند که جامعه ما به آنها بیش از تمام سیاستمدارانمان مدیون است، چون آنچه که می توانیم باشیم و آنچه را که می توانیم به سرانجام برسانیم مدیون ایشانیم. برایشان مجسمه ای نخواهند ساخت ولی نامهایشان بر ضمیر دل ما حک شده می مانند. روانش شاد و یادش نکو باد که از جاودانگان است

 پ.ن. این یادداشت در روزنامه دنیای اقتصاد روز دوشنبه 25 اردیبهشت ماه منتشر شد.

Advertisements

5 نظر برای “پرویز شهریاری

  1. آقای دادپی عزیز در مورد روانشاد استاد پرویز شهریاری عزیز جستجو میکردم نوشته شما را دیدم بعنوان کسی که افتخار شاگردی ایشان را داشته ام از قدر شناسی زیبای شما از معلمین و اساتید گرانقدر کشورمان سپاسگزارم.پاینده باشید.ایراندخت صمغ آبادی

  2. از لطف شما سپاسگزارم. انسانهایی مانند ایشان سهم بزرگی در شکل دادن افرادی مانند من داشته اند.

  3. کاملا حق دارید. ایشان و امثال ایشان خیلی خیلی در گردن ما ایرانی ها حق دارند. مشکلی که هست این است که نتیجه زحمات کسانی چون پرویزشهریایری نه تنها در طول عمر پر برکتشان بلکه سالها بعد خود را نشان می دهند. خداوند خیرش دهاد

  4. اتفاقا فکر می کتم بهمین دلیل ایشان شایسته ستایش هستند. نتیجه زحمات ایشان در عوض پایداراست.

  5. واقعا دلم گرفت…مجله برهان رو وقتی دبیرستان بودم میخوندم…خیلی خوب ذبووووووووووووود 😦

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s