مهرنامه 18

شماره جدید مهرنامه درآمده است و بخش اقتصادی «پشت دیوار سرمایه داری»  نام دارد با یادداشتها و مصاحبه های از دوستان و پیشکسوتان:  محمد طبيبيان، جواد صالحي اصفهاني، هادي صالحي اصفهاني، هايده صالحي اصفهاني، حجت قندي، هوشنگ امير احمدي، رضا حمزه اي، كامران دادخواه و  حامد قدوسي . مصاحبه من درباره جنبش وال استریت را می توانید در شماره 11 ببینید. بنظر من این کار مهرنامه خیلی جالب است چون تصویری ورای کلیشه های رسمی و ذهنی موجود در ایران ارائه می کند. نکته خوب دیگر هم صحبت با اساتیدیست که حداقل درکی از دلایل بحران دارند و در ضمن دینامیک جامعه آمریکا را می فهمند و می توانند به دقت درباره آن صحبت کنند.  جامعه ما درباره آمریکا اطلاعات درستی ندارد و فیلمهای هالیوود و برنامه های ماهواره معمولا درباره آمریکای واقعی نیستند. این بخش خواندنی را حتما بخوانید.

Advertisements

4 نظر برای “مهرنامه 18

  1. شماره 11درمورد فون هايك بود كه؟11دومي هم فكركنم اكه اشتباه نكنم18باشه؟آخه ا ين سومين شماره است كه نميخوانمش متاسفانه به علت كمبود وقت.آدم وسوسه ميشود كه بخواندش!!

  2. آن قسمتی که در ستون سوم بُلد شده حرف شماست نه سوال مهرنامه، درسته؟ پاراگرافی که در آخرین جمله نوشته «به نظر من بدون دخالت دولت امکان مدیریت بحران وجود نداشت»

  3. جناب دکتر

    این تعریفتان در خصوص جنبش وال استریت در نشریه ی مهرنامه در ارتباط با تعاریف متفاوت نابرابری در ایران و آمریکا برایم جالب بود.اینکه نابرابری در ایران یعنی نابرابری در داشته ها و نابرابری در آمریکا یعنی نابرابری در فرصت ها.

    دیدگاهتان را در باره ی اینکه افق اقتصادی جهان نگران کننده نیست امیدوار کننده بود و اینکه به دلیل افزایش ارتباطات در ارتباط با بحران ها بیشتر می شنویم.
    تجربه ی خود من این بوده که گاهی بعد از شنیدن اخبار لحظه ای به خود گفته ام:خدایا چه خبر است؟دنیا دارد به پایان می رسد؟هم جا سیل ،زلزله ،جنگ و اعتراض،شورش و …است.در حالی که به خودم لحظه ای بعد این تلنگر را زده ام که اینها همیشه بوده و هست.و به قول شما به دلیل افزایش سیستم های ارتباطی ما بیشتر در معرض دریافت و باخبر شدن از انواع بحران ها در همه جای جهان قرار می گیریم.

    سوالی داشتم در رابطه با اینکه فرمودید: تا زمانی که اعتراض ها باعث تغییر شکل ساختاری نشود در حقیقت چیزی را عوض نکرده است.برداشتم از این جمله این بود که باید این تغییر بلافاصله رخ دهد.
    آیا اعتراض ها نمی تواند تاثیری تدریجی بر تغییرات ساختاری ایجاد کنند؟

  4. تغییر تدریجی صورت می گیرد برای همین هم است که فکر می کنم درباره اهمیت این جنبش در ایران غلو می شود.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s