سر خیابان فرصت

بلند آسمان جایگاه من است            دل پاک حق جان پناه من است

چه شگفت آنها که مدام از تهاجم فرهنگی سخن می گویند، پیوسته در حال سرکوب نمادهای ملیند تا مبادا تهدیدی متوجه قدرتشان بشود. زندگی شادروان تیمسار سرتیپ دوم خلبان جلیل زندی گواه این واقعیت تلخ است.

فیلم دارد تمام می شود و خلبانهای هوادریای آمریکایی به سلامت به ناو هواپیمابرشان برگشتند. سه خلبان جوان دارند صحبت می کنند «ولی ماوریک پنج تا [پیروزی هوایی] داره و الان تکخاله».  فیلم تاپ گان ۲ هست، فیلم با ۱۷۰ میلیون دلار بودجه تهیه شده است و در بازار جهانی ۱.۵ میلیارد دلار فروش داشته است و هنوز در شبکه های مجازی مانند آمازون و نت فیلیکس قابل تماشاست. ولی یک مساله کوچک وجود دارد. این یک فیلم تخیلی با شخصیتهای خیالیست. در دنیای واقعی تمام هواپیماهای اف – ۱۴ نیروی هوایی نیروی دریایی ایالات متحده فقط پنج پیروزی هوایی در طول عمر خدمتی خود داشته اند. ماوریک یا ناخدا پیت میچل در دنیای واقعی وجود ندارد. همه اینها هنر هالیوود است که تخیل را واقعی نشان می دهد. معلوم نیست در دنیای واقعی یک خلبان آمریکایی در یک هواپیمای اف – ۱۴ در برابر سه یا چهار فروند هواپیمای میگ یا سوخو چکار می کرد.

تو اسوده باش و نترس از عدو                  عدو در هراس از نگاه من است

ما می دانیم یک خلبان ایرانی چه می کرد. جلیل زندی در دو سال اول جنگ ایران و عراق ۱۱ پیروزی هوایی کسب می کند. ولی ما نامش را نمی شنویم، او برای دریافت نشان شجاعت روی سکو نمی رود، کسی از او یک چهره تبلیغاتی برای تشویق سربازان و رزمندگان ایرانی نمی سازد. دو سال بعد از آغاز جنگ جلیل زندی بر سر یک ماجرای ساختگی تمرد در زندان است. واقعیت اینجاست که اگر استالین حداقل تا وقتی به مارشالهایش نیاز داشت به آنها نشان و مدال می داد، جمهوری اسلامی و هواداران دو آتشه اش فقط قدرت و حفظ قدرت را می فهمند. آنها حتی خود را از جلیل زندی و امثال او بی نیاز می دانند و می خواهند یادش بیاورند که در چه مداری باید پرواز کند. تا کسی فکر نکند حق دارد از احکام بیخردانه تبعیت نکند.

هراسی ندارم ز طوفان نوح                     علی مرد حق چونکه شاه من است

بعد از شش ماه زندان جلیل زندی آزاد می شود و به خدمت باز می گردد ولی آن تفکر مسموم اصالت قدرت به همه جا در حال گسترش است. دهها ایرانی گمنام مانده علیرغم میهندوستی،‌ تخصص و خدمات برجسته قربانی آن می شوند. درک حکومت از قدرت درکیست بدوی و چندان فرقی با خانهای قجری ندارد. حتی احمقانه ترین احکام و زیانبارترین سیاستها باید اطاعت و تشویق بشوند. کسی نمی تواند به بهانه خدماتش و تخصصش به حکومت بگوید «اشتباه می کنی».

در این اسمان مرغ شوم غریب                  اگر دیده شد از گناه من است

شاید در جنگ ۱۲ روزه نظام جمهوری اسلامی تقاص این سرکوب دائمی تخصص و میهندوستی را پرداخت. در حالیکه هالیوود با خلق یک شخصیت تخیلی حداقل در وادی خیال برتری هوایی نیروی دریایی ایالات متحده را به تصویر می کشد، درباره تکخال ایرانی بجز چند برنامه آماتوری بر روی یوتیوب،‌ چند مطلب اینترنتی و پادکست اخیر رادیو تراژدی چیزی وجود ندارد. آدمی که از دل مردم ایران برخاست، فرزند یک کارمند ساده راه آهن و یک زن خانه دار بود و از ابتدای زندگیش کوشید تا به برجسته ترین خلبان پیشرفته ترین هواپیمای دوران خود تبدیل شود. در انکار و سکوت دستاوردهای افرادی مانند جلیل زندیست که نفوذ کلید می خورد و بی لیاقتی با پوشش تعهد و ادعای مذاب بودن به قدرت می رسد تا در نهایت آسمان ایران بی دفاع گردد.

نبینی تو هرگز گناهی ز من                     که تاریخ ایران گواه من است

بگذریم. واقعیتیست که همه مردم ایران می دانند و از آن آگاهند و در انتظار یک معجزه که روزی حکومت هم بفهمد روزشماری می کنند. اما پیروزیهای جلیل زندی شامل سرنگون کردن چهار فروند میگ – ۲۳ ، سه فروند میراژ اف – ۱ (فرانسوی)، دو فروند سوخوی ۲۲ و دو فروند میگ ۲۱ روسیست. هالیوود حتی نمی تواند در دنیای تخیلی تاپ گان خلبانی با این پیروزیها خلق کند. و البته در ایران شاید، فقط شاید،  فیلمی پر از تحریف درباره او بسازند که بیننده ای نخواهد داشت.

تو آزرده از مکر دشمن مشو                  که دشمن کشی رسم و راه من است