شامم را خوردم

دوستی دارم که دختری دارد شیرین زبان و ۷ ساله و بسیار باهوش. هفته پیش دوستم تعریف می کرد که دختر بچه اش پس از خوردن شامش پیش او آمده است و گفته است:‌

 -من شامم را خوردم همش رو.

-نوش جانت خوب بود؟

– مرسی حالا فکر نمی کنی که باید به من جایزه بدهی؟‌

 -ببخشید!

-من خوردمش چون  بهم گفتی بخورمش

 -تو جایزه می خوای چون غذات رو خوردی؟

 از خنده که بگذریم فکر کردم گاهی زندگی همینطور است برای خوردن شاممان که غذایمان است توقع جایزه داریم. گاهی فکر می کنم خدا چقدر در روز باید بلند بخندد وقتی بنده هایش به او می گویند:‌ من شامم را خوردم حالا فکر نمی کنی باید به من جایزه بدهی؟

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s