کراوات و تریبون

 دوستان لطف کردند و اطلاع دادند که بیشتر خط خطیهای  بنده انگار کراوات زده اند و از پشت تریبون خوانده می شوند. البته دوستان درباره تریبون لطف دارند. چون بعضی تریبونها را اصولا بدون کراوات باید رفت. یکبار که  کمی با یقه باز نوشتیم به خودمان که خیلی چسبید. ولی این یادداشت آخری را حکما نمی شد یقه باز نوشت. چون شخص ایشان  -چون در زمانشان قحطی کراوات آمده بود- همیشه یک بافتنی چیزی می پوشید که خیلی هم یقه باز نباشد.  حکما اهل بخیه عنایت می کنند ابن گره باز کراوات را می بخشند. و اگر بسته است ما را از ذکر خیر فراموش نمی کنند. 

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s

ساخت یک وب‌گاه یا وب‌نوشت رایگان در WordPress.com. قالب Baskerville 2 از Anders Noren.

بالا ↑

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: